Σχολιασμός για το απόσπασμα του Ματθαίου περί της ανάστασης των κεκοιμημένων από τον Άδη.

και ιδου το καταπετασμα του ναου εσχισθη εις δυο απο ανωθεν εως κατω και η γη εσεισθη και αι πετραι εσχισθησαν, και τα μνημεια ανεωχθησαν και πολλα σωματα των κεκοιμημενων αγιων ηγερθη και εξελθοντες εκ των μνημειων μετα την εγερσιν αυτου εισηλθον εις την αγιαν πολιν και ενεφανισθησαν πολλοις

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 27:51-53

Πρέπει να κατανοήσουμε τις γραφές ως μια μυστική συμβολική εξιστόρηση που σχετίζεται άμεσα με την διαδικασία της σωτηρίας.

Επίσης, να γνωρίζουμε, να βιώνουμε αυτήν την διαδικασία ώστε να μπορούμε να συνδέσουμε και κάποια άλλα σημεία στις γραφές που είναι βασικά και πολύ σημαντικά.

Τα εδάφια Ματθαίος 27:51-53 περιγράφουν τα συγκλονιστικά γεγονότα που συνέβησαν αμέσως μετά τον θάνατο του Ιησού στον σταυρό. Το καταπέτασμα του ναού σκίστηκε στα δύο, ακολούθησε μεγάλος σεισμός και τα μνημεία άνοιξαν, με αποτέλεσμα πολλοί κεκοιμημένοι άγιοι να αναστηθούν και να εμφανιστούν στην Αγία Πόλη.

Πολλοί πατέρες και ερμηνευτές πιστεύουν ότι οι άγιοι αυτοί αναστήθηκαν με φθαρτά σώματα (όπως ο Λάζαρος), έδωσαν τη μαρτυρία τους στην πόλη και αργότερα πέθαναν ξανά, περιμένοντας την τελική ανάσταση.

Άλλοι υποστηρίζουν ότι έλαβαν αμέσως το δοξασμένο, άφθαρτο σώμα τους και αναλήφθηκαν μαζί με τον Χριστό στους ουρανούς.

Αυτό το σημείο δεν πρέπει να το συγχέουμε με την ανάσταση του Λαζάρου.

Η γνώμη μου είναι πως εδώ μιλά για ένα πνευματικό και άφθαρτο σώμα μιας και η συμβολική της Ιερουσαλήμ είναι η βασιλεία των ουρανών.

Ο Απόστολος Παύλος εξηγεί ότι το αναστημένο σώμα δεν είναι απλώς ένα ξαναζωντανεμένο πτώμα, αλλά ένα σώμα πλήρως μεταμορφωμένο. Χρησιμοποιεί την παρομοίωση του σπόρου: φυτεύεις ένα γυμνό σπόρο στο χώμα, αλλά αυτό που φυτρώνει είναι ένα εντελώς νέο, πανέμορφο φυτό.Στα εδάφια Α΄ Κορινθίους 15:42-44 κάνει τέσσερις θεμελιώδεις αντιπαραθέσεις:

Φθορά vs Αφθαρσία: Το σώμα θάβεται μέσα στη σήψη και τη φθορά, αλλά ανασταίνεται απρόσβλητο από τον θάνατο και την αρρώστια.

Ατιμία vs Δόξα: Θάβεται χωρίς ομορφιά και αξιοπρέπεια, αλλά ανασταίνεται λουσμένο στο θεϊκό φως (δόξα).

Ασθένεια vs Δύναμη: Θάβεται αδύναμο και ανίκανο, αλλά ανασταίνεται γεμάτο με τη δυναμική ενέργεια του Αγίου Πνεύματος.

Ψυχικό vs Πνευματικό: Θάβεται ένα σώμα που κυβερνάται από τους νόμους της βιολογικής φύσης (ψυχικό), αλλά ανασταίνεται ένα σώμα που ζωοποιείται και καθοδηγείται απόλυτα από το Πνεύμα (πνευματικό).

Αυτό το «πνευματικό σώμα» παραμένει υλικό και χειροπιαστό, αλλά δεν περιορίζεται πλέον από τους φυσικούς νόμους του χώρου και του χρόνου (όπως το σώμα του Χριστού που περνούσε μέσα από κλειδωμένες πόρτες).

Η ανάσταση των αγίων στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου είναι το ορατό, επίγειο αποτέλεσμα μιας αόρατης, πνευματικής μάχης που δόθηκε στα βάθη του Άδη (του πνευματικού τόπου των νεκρών).

Το Σπάσιμο των Δεσμών: Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση και την επιστολή του Αποστόλου Πέτρου (Α΄ Πέτρου 3:18-19), όταν ο Χριστός πέθανε στο σταυρό, η ψυχή Του κατέβηκε στον Άδη. Εκεί κήρυξε τη νίκη Του στις φυλακισμένες ψυχές.

Η Απελευθέρωση: Ο Χριστός δεν κατέβηκε ως αιχμάλωτος του θανάτου, αλλά ως επαναστάτης και ελευθερωτής. Έσπασε τις πύλες του Άδη και τις αλυσίδες του θανάτου.Η Σύνδεση με τη Γη: Η ανάσταση των «κεκοιμημένων αγίων» της Ιερουσαλήμ ήταν η πρώτη απόδειξη στον πάνω κόσμο ότι η επιχείρηση διάσωσης του Χριστού στον κάτω κόσμο πέτυχε. Οι τάφοι άνοιξαν στη γη επειδή ο Άδης (άδειασε) στα καταχθόνια.

Όταν ο Παύλος ονομάζει το αναστημένο σώμα «πνευματικό», πολλοί μπερδεύονται και νομίζουν ότι εννοεί μια άυλη σκιά ή ένα φάντασμα. Όμως, η Βίβλος κάνει σαφή διαχωρισμό.

Η διαφορά γίνεται απόλυτα κατανοητή από την εμφάνιση του ίδιου του Χριστού στους Μαθητές Του μετά την Ανάσταση (Λουκάς 24:37-39):

Η αντίδραση των Μαθητών: Όταν είδαν τον Χριστό, τρόμαξαν γιατί νόμιζαν ότι έβλεπαν «πνεύμα» (φάντασμα).

Η απάντηση του Χριστού: Ο Ιησούς τους είπε: «Ψηλαφήστε με και δείτε, διότι ένα πνεύμα δεν έχει σάρκα και οστά, όπως βλέπετε εμένα να έχω». 

Επίσης, πρέπει να τονίσουμε πως εδώ δε μιλά για απλούς πιστούς αλλά για Προπάτορες και Πατριάρχες: Μορφές όπως ο Αβραάμ, ο Ισαάκ και ο Ιακώβ, οι οποίοι είχαν λάβει τις πρώτες υποσχέσεις για τον ερχομό του Μεσσία.Οι Προφήτες: Άνθρωποι όπως ο Ησαΐας, ο Ιερεμίας και ο Ζαχαρίας, οι οποίοι είχαν προφητεύσει με ακρίβεια τα Πάθη και την Ανάσταση του Χριστού. Αναστήθηκαν για να επιβεβαιώσουν στους κατοίκους της Ιερουσαλήμ ότι οι προφητείες τους εκπληρώθηκαν.

Πρόσωπα που είχαν πεθάνει πρόσφατα και είχαν γνωρίσει τον Χριστό ή είχαν προετοιμάσει τον δρόμο Του, όπως ο Άγιος Συμεών ο Θεοδόχος (που κράτησε το θείο βρέφος) ή ο Άγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής. Η ανάσταση προσώπων που είχαν πεθάνει πρόσφατα εξηγεί και το γιατί οι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ μπόρεσαν να τους αναγνωρίσουν όταν μπήκαν στην πόλη.

Το συμπέρασμα είναι πως μας μιλά για το πνευματικό άφθαρτο σώμα αλλά πως οι οντότητες αυτές μπορούν να λάβουν και ένα υλικό σώμα στην περίπτωση που απαιτείτε αυτό για τους συνανθρώπους μας. 

Μια νέα εργασία από τον G.J.P.