Τι σηματοδοτεί αυτή η αποκάλυψη; Τι αποκαλύπτει που ήδη δε γνωρίζουμε;

Είναι απίστευτο το πόσο τρομερές σε διαφορετικότητα είναι οι φυσικές αναλογίες μέσα στο σύμπαν και πόσο απίστευτα άγνωστο για μας η διαφορά με την υπέρ φύση.

Αυτός είναι ο λόγος που ο άνθρωπος δεν μπορεί να διακρίνει την πορεία που η ανθρωπότητα και όλα όσα την περιβάλουν κινούνται προς.

Σε ένα φυσικό τέλος ή ολοκλήρωση μέσα από το οποίο μια πλήρης διάλυση θα προβάλει ένα άλλο διαφορετικό τρόπο αίσθησης αντίληψης και ζωής.

Σήμερα ιδιαίτερα ορισμένοι ίσως πιο προβληματισμένοι άνθρωποι αναρωτιούνται για το αν ζούμε σε αποκαλυπτικούς καιρούς.

Αλλά τι σηματοδοτεί αυτή η αποκάλυψη; Τι αποκαλύπτει που ήδη δε γνωρίζουμε;

Ο χρόνος αυτός ήδη αποκαλύπτει την αλήθεια για τον Θεό, την αιτία ύπαρξης του κακού, την τελική νίκη του Χριστού και συνεπώς την τελική μοίρα της ανθρωπότητας.

Ο Δημιουργός, ο Χριστός ή η Ιεραρχία του, δεν πολεμούν. Η εικόνα που ο άνθρωπος έφτιαξε ήταν εσφαλμένη για παράδειγμα για τους Αρχαγγέλους με τα μεγάλα σπαθιά ή δόρατα.

Η σύγκρουση αυτή του καλού με το κακό συμβαίνει μέσα μας, και μέσα από όλους αυτούς τους αιώνες μας δίνεται ο χρόνος στο να κατανοήσουμε την υπαρξιακή επιλογή μας.

Τότε λίγο πριν τη διάλυση όλων θα συμβεί μια απίστευτη τεράστια εισδοχή σε ένα άλλο ανώτερο σύμπαν από το υπάρχον μέσα από μια Πύλη Ενέργειας μέσω της οποίας ο Μανδύας του Χριστού θα ανοίξει για εμάς.

Απλά αυτό θα συμβεί ενεργά, σε έναν χτύπο καρδιάς σε όλους όσους προετοιμάστηκαν για αυτό, αναγεννήθηκαν από ύδωρ και πνεύμα.

Αυτή είναι συμβολικά η Νέα Ιερουσαλήμ για την οποία μιλάνε οι γραφές. 

Μέσα από την Αποκάλυψη βλέπουμε πως όλη η πλάση οδηγείται εξελικτικά από τον Θεό, ο οποίος είναι κυρίαρχος στα πάντα, και πως το κακό όπως το γνωρίζουμε επειδή είχε μια φυσική αρχή έτσι θα έχει και ένα φυσικό τέλος.

Η πίστη, η υπομονή η σκληρή εσωτερική εργασία των πιστών θα ανταμειφθεί διότι ο καλός σπόρος θα φέρει γλυκά φρούτα. Και συνεπώς η νέα τάξη υπό τον Θεό θα εγκαθιδρυθεί.