Η σημασία της πίστης σύμφωνα με την εσωτερική, απόκρυφη, γνωστική έννοια.

 

Η σημασία της πίστης σύμφωνα με την εσωτερική, απόκρυφη, γνωστική έννοια.

Το Lectorium Rosicrucianum χρησιμοποιεί τον όρο «πίστη» με τρόπο που διαφέρει τόσο από την παραδοσιακή Χριστιανική θεολογία όσο και από μια απλή διανοητική αποδοχή δογμάτων.

Σύμφωνα με τη διδασκαλία του:

Η πίστη δεν είναι τυφλή αποδοχή ούτε υποχρέωση να πιστέψει κανείς κάτι επειδή το λέει μια αυθεντία. Είναι η εσωτερική ανταπόκριση της ψυχής σε ένα κάλεσμα προς την αλήθεια.

Θεωρείται μια ζωντανή δύναμη που αφυπνίζει τον άνθρωπο και τον ωθεί να αναζητήσει τη Μεταμόρφωση.

Η αληθινή πίστη γεννιέται από την επαφή με αυτό που το Lectorium ονομάζει «θεϊκό σπινθήρα» ή «ρόδο της καρδιάς», δηλαδή τον πνευματικό πυρήνα του ανθρώπου.

Το Lectorium κάνει επίσης διάκριση ανάμεσα σε:

1. Θρησκευτική ή δογματική πίστη, που βασίζεται στην παράδοση, στην αυθεντία ή στην ελπίδα. 

2. Γνωστική πίστη, που είναι η εσωτερική βεβαιότητα ότι υπάρχει μια ανώτερη πραγματικότητα και ότι ο άνθρωπος μπορεί να την προσεγγίσει μέσω της εσωτερικής μεταμόρφωσης.

Στη διδασκαλία του, η πίστη δεν είναι ο τελικός στόχος. Είναι η αρχική δύναμη που οδηγεί σε μια πορεία την οποία περιγράφει με έννοιες όπως:

Αφύπνιση,

Αναζήτηση,

Αυτοπαράδοση του εγωκεντρικού εαυτού,

Γέννηση της νέας ψυχής,

Άμεση γνώση (γνώσις) της θείας πραγματικότητας.

Συνοψίζοντας, για το Lectorium Rosicrucianum η πίστη είναι: Όχι τυφλή αποδοχή, όχι μόνο διανοητική πεποίθηση, αλλά μια εσωτερική, βιωματική βεβαιότητα που αφυπνίζει την ψυχή και την οδηγεί στη γνώση (γνώση με την έννοια της άμεσης πνευματικής εμπειρίας). Από αυτή την άποψη, η πίστη δεν αντιτίθεται στη γνώση· είναι η απαρχή της πορείας που καταλήγει στη γνώση.

Μερικά χαρακτηριστικά σημεία από την βιβλιογραφία είναι τα εξής:

...μόνο για εκείνους στους οποίους η προανάμνηση (preremembrance) είναι ακόμη ζωντανή και διατηρούν μια ειλικρινή επιθυμία για απελευθέρωση, βασισμένη σε μια δοκιμασμένη και ακλόνητη πίστη. Dei Gloria Intacta – Jan van Rijckenborgh

Εδώ η πίστη παρουσιάζεται ως σταθερή εσωτερική βεβαιότητα, που στηρίζει την πορεία προς την απελευθέρωση και όχι ως αποδοχή δογματικών αληθειών.

Στην Στοιχειώδη Φιλοσοφία του Σύγχρονου Ροδοσταυρισμού (The Elementary Philosophy of the Modern Rosycross) περιγράφει ότι:

ο άνθρωπος διαθέτει έναν «θεϊκό σπινθήρα» ή «ρόδο της καρδιάς», αυτός προκαλεί μια ανεξήγητη νοσταλγία για την αρχική θεία κατάσταση, η εσωτερική αυτή αφύπνιση είναι η αφετηρία της πνευματικής πορείας.

Η πίστη εδώ δεν ορίζεται ρητά, αλλά λειτουργεί ως μια εσωτερική ανταπόκριση σε αυτό το κάλεσμα.

Στα βιβλία της Catharose de Petri επανέρχεται η ιδέα ότι:

Η αληθινή πίστη γεννιέται μέσα στη «σιωπή της καρδιάς», οδηγεί στην αυτοπαράδοση του εγώ, και τελικά μεταμορφώνεται σε άμεση γνώση (Γνώση).

Δηλαδή η πίστη θεωρείται δυναμική κατάσταση που εξελίσσεται σε πνευματική εμπειρία και όχι κάτι στατικό.

Συνοψίζοντας στη βιβλιογραφία του Lectorium, η πίστη περιγράφεται με τέσσερις βασικές ιδιότητες:

Εσωτερική βεβαιότητα και όχι δογματική αποδοχή, ανταπόκριση στο κάλεσμα του «ρόδου της καρδιάς», δύναμη που κινεί τη διαδικασία της μεταμόρφωσης, στάδιο που οδηγεί στη Γνώση, χωρίς να ταυτίζεται με αυτή.

Μια μικρή εργασία από τον G.J.P.